A
Loucura
resolveu
convidar
os
amigos
para
tomar
um
café
em
sua
casa.
Todos
os
convidados
foram.
Após
o
café,
a
Loucura
propôs:
-
Vamos
brincar
de
esconde-esconde?
-
Esconde-esconde?
O
que
é
isso?
-
perguntou
a
Curiosidade.
-
Esconde-esconde
é
uma
brincadeira.
Eu
conto
até
cem
e
vocês
se
escondem.
Ao
terminar
de
contar,
eu
vou
procurar,
e
o
primeiro
a
ser
encontrado
será
o
próximo
a
contar.
Todos
aceitaram,
menos
o
Medo
e
a
Preguiça.
-1,2,3,...
-
a
Loucura
começou
a
contar.
A
Pressa
escondeu-se
primeiro,
num
lugar
qualquer.
A
Timidez,
tímida
como
sempre,
escondeu-se
na
copa
de
uma
árvore.
A
Alegria
correu
para
o
meio
do
jardim.
Já
a
Tristeza
começou
a
chorar,
pois
não
encontrava
um
local
apropriado
para
se
esconder.
A
Inveja
acompanhou
o
Triunfo
e
se
escondeu
perto
dele
debaixo
de
uma
pedra.
A
Loucura
continuava
a
contar
e
os
seus
amigos
iam
se
escondendo.
O
Desespero
ficou
desesperado
ao
ver
que
a
Loucura
já
estava
no
noventa
e
nove.
-
CEM!
-
gritou
a
Loucura.
-
Vou
começar
a
procurar...
A
primeira
a
aparecer
foi
a
Curiosidade,
já
que
não
agüentava
mais
querendo
saber
quem
seria
o
próximo
a
contar.
Ao
olhar
para
o
lado,
a
Loucura
viu
a
Dúvida
em
cima
de
uma
cerca
sem
saber
em
qual
dos
lados
ficar
para
melhor
se
esconder.
E
assim
foram
aparecendo
a
Alegria,
a
Tristeza,
a
Timidez...
Quando
estavam
todos
reunidos,
a
Curiosidade
perguntou:
-
Onde
está
o
Amor?
Ninguém
o
tinha
visto.
A
Loucura
começou
a
procurá-lo.
Procurou
em
cima
da
montanha,
nos
rios,
debaixo
das
pedras
e
nada
do
Amor
aparecer.
Procurando
por
todos
os
lados,
a
Loucura
viu
uma
roseira,
pegou
um
pauzinho
e
começou
a
procurar
entre
os
galhos,
quando
de
repente
ouviu
um
grito.
Era
o
Amor,
gritando
por
ter
furado
o
olho
com
um
espinho.
A
Loucura
não
sabia
o
que
fazer.
Pediu
desculpas,
implorou
pelo
perdão
do
Amor
e
até
prometeu
segui-lo
para
sempre.
O
Amor
aceitou
as
desculpas.
Hoje,
o
Amor
é
cego
e
a
Loucura
o
acompanha
sempre.
Desconheço
autoria,
se
você
soube,
por
favor
me
escreva
.